Drie periodes, telkens twee kaarten

Bij 6 Tarotkaarten leg je een tijdlijn met drie stations: het verleden, het heden en de toekomst. Elk station krijgt twee kaarten. Kaart 1 en 2 liggen op het verleden, kaart 3 en 4 op het heden, kaart 5 en 6 op de toekomst. Je leest dus geen zes losse antwoorden, maar drie momenten die elk uit twee kaarten bestaan.

Die tweede kaart per periode maakt het verschil met een legging van één kaart per moment. Eén kaart op het verleden geeft je een thema: daar begon het. Twee kaarten geven je een thema én de toon ervan, of een gebeurtenis én wat die met je deed. De legging blijft klein genoeg om in één oogopslag te overzien, en heeft toch ruimte voor nuance binnen elke periode.

Wat de legging niet doet, is uitwaaieren. Er is geen positie voor anderen, geen aparte kaart voor je angsten en geen kaart die je een advies geeft. Alles wat er speelt, moet zich laten zien binnen die drie periodes. Dat is een beperking, maar ook precies waarom deze opzet werkt: je blijft bij één verhaal, dat van jouw situatie in de tijd. Wil je meer lagen, dan zijn er grotere leggingen. Verderop lees je welke, en wanneer die beter passen.

Wat een tweede kaart per periode toevoegt

Neem Staven Tien op het verleden. Op zichzelf zegt die kaart: je hebt te veel gedragen, je deed het allemaal zelf. Maar wat voor last was het? Daar is de tweede kaart voor. Ligt ernaast Staven Drie, dan was het een last die je zelf koos, omdat je iets wilde opbouwen en verder keek dan dat ene moment. Ligt er Bekers Vier naast, dan is het een ander verhaal: je droeg en droeg, en ergens onderweg verloor je je belangstelling voor wat je eigenlijk aan het dragen was.

Dezelfde kaart, twee verschillende verledens. De tweede kaart vervangt de eerste niet en spreekt die ook niet tegen. Ze geeft de eerste kaart kleur. Lees de twee kaarten van een periode daarom als één zin, met een hoofdzin en een bijzin, en niet als twee uitspraken na elkaar.

Soms versterken de twee elkaar. Pentakels Negen en Pentakels Tien samen op het heden zeggen twee keer hetzelfde: het staat er goed voor, voor jezelf en voor de mensen om je heen. Zo’n dubbele bevestiging telt zwaarder dan één kaart alleen. Een periode waarin beide kaarten dezelfde kant op wijzen, is het vaste punt van je lezing. Van daaruit lees je de rest, ook de periodes waarin het minder eenduidig is.

Een vraag die bij een tijdlijn past

Bezoekers typten hier 5.081 keer een eigen vraag. Bij de vragen met een herkenbaar onderwerp ging 39,7% over liefde en 23% over een keuze. Voor de liefde past een tijdlijn goed: een relatie heeft een geschiedenis, en het verleden-paar toont welke twee dingen uit die geschiedenis nu nog meespelen. Dat hoeft niet de eerste ontmoeting te zijn. Het kan ook een oude teleurstelling zijn die nog altijd bepaalt hoe je reageert.

Bij een keuzevraag ligt het anders. Een tijdlijn heeft maar één spoor, en een keuze heeft er minstens twee. Stel je hier toch een keuzevraag, formuleer hem dan zo: waar leidt de weg waar ik nu op zit naartoe? Dan lees je het toekomst-paar als het gevolg van niets veranderen, en weet je beter wat je opgeeft als je wel van koers wisselt. Wil je twee opties echt naast elkaar zien, kies dan het Beslissingsspel, dat elke optie drie eigen adviezen geeft.

Hoe je de vraag ook stelt: schrijf hem op voordat je trekt. Zes kaarten bieden genoeg stof om er achteraf een ander verhaal in te lezen dan het verhaal waar je naar zocht. Een vraag op papier houdt je eerlijk.

Als de twee kaarten van één periode botsen

Het lastigste moment in deze legging is een paar dat niet klopt. Bekers Twee en Zwaarden Negen samen op het heden, bijvoorbeeld: een warme verbinding en tegelijk nachten waarin je wakker ligt. Of De Zon naast Zwaarden Vier: alles lijkt licht, en toch heb je vooral rust nodig.

De neiging is om te kiezen. Eén van de twee moet dan de echte zijn, en het is verleidelijk om de kaart te nemen die je het liefst ziet. Doe dat niet. Beide kaarten liggen op dezelfde positie, dus ze zijn allebei waar. De tegenstrijdigheid is geen fout in de trekking, maar precies wat er over die periode te zeggen valt.

Lees zo’n paar als een spanning die je waarschijnlijk zelf al voelt. Bekers Twee met Zwaarden Negen beschrijft een heden waarin iets goed is en je het toch niet vertrouwt. Dan gaat de vraag niet meer over de relatie, maar over waar dat wantrouwen vandaan komt. Kijk daarvoor naar het verleden-paar. Ligt daar Zwaarden Drie, dan heeft die onrust een geschiedenis, en is ze minder een oordeel over het heden dan een echo van toen.

Zo wordt een botsing binnen één periode een verwijzing naar een andere. Het heden dat niet klopt, vraagt om het verleden dat het verklaart, of om de toekomst die aangeeft welke kant de overhand krijgt.

Weer contact met een ex, gelezen in drie paren

De vraag in dit voorbeeld: wat gebeurt er nu ik weer contact heb met mijn ex? Op het verleden vallen Bekers Vijf (kaart 1) en Zwaarden Drie (kaart 2). Op het heden Bekers Zes (kaart 3) en Zwaarden Negen (kaart 4). Op de toekomst De Ster (kaart 5) en Staven Zeven (kaart 6).

Het verleden-paar is eensgezind. Bekers Vijf is rouw om wat verloren ging, Zwaarden Drie het hartzeer zelf. Hier valt weinig te twijfelen: de breuk deed pijn, en dat verdriet is het vertrekpunt van alles wat volgt.

Het heden botst. Bekers Zes is de warmte van het vertrouwde, het gemak van iemand die je al kent. Zwaarden Negen ligt ernaast met de zorgen die ’s nachts komen. Allebei waar: het contact voelt goed, en je bent bang dat het opnieuw misgaat. Na zo’n verleden is die angst niet vreemd.

Dan de toekomst. De Ster staat voor herstel, voor vertrouwen dat terugkomt na een zware tijd. Staven Zeven is standhouden: opkomen voor wat jij wilt, ook als dat tegen de stroom in gaat. Let ook op wat er niet ligt. Nergens in de toekomst liggen De Geliefden of Bekers Twee, dus de kaarten zeggen niet dat jullie weer samenkomen. Ze zeggen dat jij herstelt, en dat je daarbij je grenzen moet bewaken. Of dat met of zonder je ex gebeurt, laat de legging open.

Een toekomst die breekt met wat je achter je hebt

In het voorbeeld hierboven is de toekomst lichter dan het verleden. Het kan ook andersom, en dan lees je de lijn heel anders.

Stel dat kaart 1 en 2 Staven Vier en Pentakels Tien zijn: een feestelijk, stabiel verleden, een thuis dat stond. En op kaart 5 en 6 liggen Bekers Acht en De Kluizenaar: weggaan van iets wat goed was, en een tijd alleen om uit te zoeken wat je dan wel zoekt. De laatste kaarten spreken de eerste tegen, niet met een ramp, maar met een stil vertrek.

Zo’n breuk tussen begin en eind zegt niet dat het verleden niet goed was. Het zegt dat wat goed was, niet meer genoeg is. De vraag is dan niet óf er iets verandert, maar waarom. Het antwoord daarop staat in het midden. Liggen op het heden Bekers Vier en Pentakels Vier, dan zie je iemand die vasthoudt aan wat er is en er tegelijk op uitgekeken raakt. Dat is de brug tussen het feest van toen en het vertrek van straks.

Wanneer de toekomst breekt met het verleden, is het heden dus nooit een bijzaak. Daar begint de omslag, en daar heb je nog invloed. Je kunt het vertrek dat kaart 5 en 6 laten zien bewust kiezen, of het uitstellen tot het zich aan je opdringt.

De verleiding om bij de toekomst te beginnen

Zes kaarten liggen er, en je blik gaat vanzelf naar kaart 5 en 6. Daar staat immers wat er komt, en dat wilde je weten. Het ligt voor de hand, en het is de snelste manier om deze legging onbruikbaar te maken.

De toekomst is hier geen losse voorspelling. Ze is het verlengde van de lijn die het verleden en het heden trekken. Lees je De Toren op kaart 5 zonder te weten wat eraan voorafgaat, dan weet je alleen dát er iets omvalt. Met Pentakels Vier en Zwaarden Acht op het heden weet je ook wat: een situatie die je te lang krampachtig overeind hield. Dan is De Toren minder een klap uit het niets en meer het einde van iets wat al wankelde.

Andersom geldt hetzelfde. Bekers Tien op de toekomst klinkt als een belofte, maar na een heden met Zwaarden Zeven, iets wat verzwegen wordt, hangt er aan die belofte een voorwaarde. Het geluk van Bekers Tien vraagt dan eerst om eerlijkheid.

Lees daarom van kaart 1 naar kaart 6, ook als je ongeduldig bent. Het verleden-paar vertelt waarom je hier staat, het heden-paar wat er nu speelt, en pas dan zegt de toekomst iets. Die laatste twee kaarten laten zien waar de lijn heen gaat als er niets verandert. Het heden is de plek waar je kunt bijsturen.

Vragen waar een tijdlijn je niet verder helpt

Zes kaarten op één tijdlijn werken goed bij een situatie die loopt en een geschiedenis heeft. Bij sommige vragen is het de verkeerde vorm, en dan kies je beter iets anders.

Wil je alleen weten of iets doorgaat, dan krijg je hier zes kaarten op een vraag die om één antwoord vraagt. De Ja/Nee Tarot geeft je met één kaart een richting. Zoek je juist een korte, scherpe lijn zonder de nuance van paren, dan volstaan 3 Tarotkaarten: één kaart per periode, zonder tweede kaart om naar uit te wijken.

Gaat je vraag over een relatie en wil je zien hoe jullie elk in die relatie staan, dan mist deze legging een plek voor de ander. De Tarot relatielegging heeft aparte posities voor jou en voor de ander. En speelt er veel tegelijk, met invloed van anderen, verwachtingen en angsten die door elkaar lopen, dan geeft het Keltisch kruis met tien kaarten elk van die lagen een eigen plek.

Waar 6 Tarotkaarten wel goed in is: één situatie, één vraag, en de wens om te begrijpen hoe het zo gekomen is en waar het heen beweegt. Met net iets meer diepgang per moment dan drie kaarten je kunnen geven.

Veelgestelde vragen over 6 Tarotkaarten

Welke van de twee kaarten in een periode is de belangrijkste?

Geen van beide: de twee kaarten liggen op dezelfde positie en vormen samen het beeld van die periode. Wijst de ene kaart naar een gebeurtenis en de andere naar een gevoel, dan heb je je zin al: dit gebeurde, en zo voelde het.

Hoe ver vooruit kijkt het toekomst-paar?

Er hoort geen vaste termijn bij. De toekomst reikt zo ver als je vraag: bij een sollicitatiegesprek volgende week is dat kort, bij een vraag over een relatie kan het om maanden gaan. Wil je een termijn, zet die dan in je vraag, bijvoorbeeld: hoe staat het er over drie maanden voor?

Wat zegt het als één kleur in alle drie de periodes terugkomt?

Dan loopt er een draad door je situatie. Bekers in het verleden, het heden en de toekomst houden je vraag in de sfeer van gevoel en relaties, wat het onderwerp ook leek. Pentakels in elke periode zeggen dat het om iets tastbaars draait: werk, geld, je huis of je lijf. Kijk dan vooral hoe die kleur zich ontwikkelt van kaart 1 naar kaart 6.

Kan ik de kaarten leggen zonder een concrete vraag?

Dat kan. Het verleden-paar gaat dan over de periode die achter je ligt, het heden over wat er nu in je leven speelt en de toekomst over waar dat heen gaat. Je krijgt een algemener beeld en moet zelf meer invullen. Hoe scherper de vraag, hoe minder je hoeft te raden welk deel van je leven de kaarten bedoelen.